چه روزها که يک به يک غروب شد، نيامدی
چه اشک‌ها به سينه‌ها رسوب شد، نيامدی

خليل آتشين سخن، تبر به دوش بت شکن!
خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نيامدی

برای ما که خسته ايم و دل شکسته ايم، نه
برای عده‌ای ولی، چه خوب شد نيامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام
دوباره صبح...، ظهر...، نه ، غروب شد نيامدی

عزیزٌ علیّ أن أری الخلق و لاتُری...
امان از آن لحظه که همه را می‌بینم و تو را نمی‌بینم... امان...
امان از آن لحظه که ببینمت و بدانم که تو را بارها دیده‌بودم؛ همه‌جا ... امان...

 اللهم عجل لولیک الفرج