خدايا!

پس بر محمد و آلش رحمت فرست و رازهاى دلها،

و حركات اعضاء و نگاههاى دزديده چشمها و سخنان

 زبانهاى ما را در امورى قرار ده كه موجب ثواب تو باشد،

 تا كار نيكى كه به وسيله آن سزاوار پاداش تو شويم، از

ما فوت نگردد و كار بدى كه در اثر آن مستوجب عقابت گرديم، براى ما باقى نماند.

صحيفه سجاديه

ولایت گلی زیبا و خوشبوست که جهان را معطر می کند و نفوس را عطر اگین  می سازد اگر ولایت نباشد جهان پایدار نمی ماند ... ولایت بزرگراه بالندگی و عشق و شور و سرافرازی و صفاست ...و اخرین حلقه زنجیر ولا مولای غایبی است که کام تشنه زمین و زمان در  انتظار بارش رحمت ظهور اوست 

ای اخرین گل خوشرنگ و بوی  ولا دلها و دیده های ما را به نور حضور گرانقدر خویش روشن  کن . ما منتظران طلوع خورشیدیم. 

السلام علیک یا ابا عبدالله

سلام بر سرور و سالار شهیدان حسین بن علی

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عندربهم یرزقون

 کسانی را که در راه خدا کشته شده اند مرده مپندار، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان به ایشان روزی می دهند.

ال عمران آیه ۱۶۲

مرگ ملازم و همراه بنی آدم است یعنی به هر حال مرگ هست . چه بهتر که انسان از عمرش بهره ببرد و مرگش در راه خدا باشد
شهید با ریخته شدن اولین قطره خونش . گناهانش آمرزیده است
شهید در وقت جان دادن سرش روی دامان دو فرشته از فرشتگان بهشتی قرار می گیرد و آن ها گرد و غبار از صورت او پاک می کنند و می گویند آفرین بر تو باد ای شهید . و او هم متقابلاً بر آنها درود می فرستد
بدن شهید با لباس های بهشتی پوشیده می شود
دربانان بهشت با عطر و گلاب به استقبال روح شهید می شتابند و برای گرفتن روحش از یکدیگر سبقت می گیرند
شهید جایگاه خود را در بهشت می بیند ( همانطور که امام حسین علیه السلام در شب عاشورا جایگاه یارانش را در بهشت به آنان نشانداد
به شهید گفته می شود به سوی بهشت بشتاب و در آن فضای رحمت الهی هر جا که می خواهی برو
شهید به وجه الله نظر می کند و به لقا الله می پیوندد و روحش از هر رنج و دردی راحت می شود و در جوار رحمت خدا می آساید

عرفه در راه است و کاروان آماده حرکت

عرفه

               حضور

                            ديدار يار در صحرای عرفات

                   بياييد کاروان را با خواندن دعای عرفه بدرقه کنيم

                                                                            التماس دعا

                            ************************

چگونه نااميد شوم، وقتي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني؟

اگر به فرض که هيچ دليلي بر حقانيت و صلاحيت امام حسين(ع) نباشد، آدم يك بار دعاي عرفه بخواند، مي‌شود به «حسين» ايمان نياورد؟ نشناسدش؟ عاشقش نشود؟ ديوانه‌اش نشود؟ آيا چنين چيزي امكان دارد؟

«حمد و سپاس خدايي را سزاست که تير حتمي قضايش را هيچ سپري نمي‌شکند و لطف و محبت و هدايتش را هيچ مانعي باز نمي‌دارد و هيچ آفريده‌اي به پاي شباهت مخلوقات او نمي‌رسد.

...جهل و ناداني من و عصيان و گستاخي من، تو را باز نداشت از اينکه راهنمايي‌ام کني به سوي صراط قربتت و موفقم گرداني به آنچه رضا و خشنودي توست.

پس
هرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتي؛

هرچه از تو خواستم، عنايتم فرمودي؛

هرگاه اطاعتت کردم، قدرداني و تشکر کردي؛

و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهايم افزودي؛

و اينها همه چيست؟

جز نعمت تمام و کمال و احسان بي‌پايان تو!؟

... من کدام يک از نعمت‌هاي تو را مي‌توانم بشمارم يا حتي به ياد آورم و به خاطر بسپارم؟
... خدايا! الطاف خفيه‌ات و مهرباني‌هاي پنهاني‌ات بيشتر و پيشتر از نعمتهاي آشکار توست.
...خدايا ! من را آزرمناک خويش قرار ده آن‌سان که انگار مي‌بينمت.

من را آنگونه حيامند کن که گويي حضور عزيزت را احساس مي‌کنم.