|
كاش نجار مدينه در مدينه در نمي ساخت يا اگر مي ساخت بهر خانه حيدر نمي ساخت كاش اي شهر مدينه بي در و ديوار بودي يا تو اي باغ فدك هر گز در اين دنيا نبودي. ايام شهادت بانوي دوعالم بي بي فاطمه زهرا تسليت باد. ********* «دلخوشى و اميد هميشه مايه زندگى است اگر اميد بميرد زندگى به پايان مى رسد. عشق مايه اميد و قدرت حيات است، عاشق بودن به اميد فردا زيستن است، بى اميد زندگى كردن جان كندن و مُردن تدريجى است...»
|
روحت شادعموجان|
چقدر سخت است بعد از سفر . . . يا علي ابن موسي الرضا بار ديگر مرا بطلب! من باز هم منتظر دعوت نامه ات هستم باشد كه از دلتنگي من كاسته شود. . . . دستان من هنوز در پي پنجره فولاد تواند . . . چشمانم هنوز به دنبال گنبد و ايوان طلاي هستند احساس تشنگي من فقط با آب سقاخانه ات بر طرف مي شود در گوشم هنوز صداي اذان حرم زمزمه مي شود هنوز دعاي مكّبر را فراموش نمي كنم (خدايا به حق اقا علي ابن موسي الرضا ظهور اقاامام زمانمون رو برسون )پس مرا بطلبد اي ضامن آهو دلم ميخواهد بار ديگر كبوتران حرمت از بالاي سرم پرواز كنند هيچ وقت آنروز را فراموش نميكنم هنوز هم منتطرم مرا درياب بارگاهت جلوه گاه طارم مينا رضا آستانت آسماني كهكشان آرا رضا مهر از ماه جمالت چشمهاي گيتي فروز ماه از مهر رخت آئينهاي رخشا رضا گل تباران مست از بوي دل آويز تواند اي نسيم گلشن كويت طراوت زا رضا راهيان راه عشقت كاروان در كاروان ساكنان كوي شوقت واله و شيدا رضا چرخ مينايي خبر دارد كه در مهتاب شوق ژاله ميبارم مدام از ديده چون مينا رضا و اصلان آستانت از دو عالم بي نياز عارفان را بارگاهت قاف استغنا رضا نارسا طبعم نيارد گفت وصفت را كه هست شعر (صائم) قطره و اوصاف تو دريا رضا
|
|
اي هميشه جاري! اي بهار کوتاه! اي ترنم باران وحي! در شکوه مقام تو حيرانم که معنويت رشتههاي چادرت دست نياز ميآويزد و معرفت به غبار آستان خانهات بوسه ميزند. برهوت اين دنياي خاکي شايان ميزباني چشمه سار هميشه جاري تو را نداشت. تو که در آيينه زخمها و داغها و در هجران پدر غريبانه زيستي و در وداع شبانهات با پهلويي شکسته، خانه گلين را به اميد آغوش بهشتي پدر ترک گفتي...
فاطمه عليهاالسلام را ناموس و علت هستي ميدانند. اگر فاطمه عليهااسلام پا به جهان فاني نگذاشته بود و خاك هبوط را به قدوم خود مبارك نميكرد، ديگر براي پيروانش هدفي وجود نداشت تا براي آن به شهادت برسند و جهاد كنند. جهانيان با توسل به اوست كه توكل به احد را ميآموزند و از نور هدايت ايشان است كه بركت زندگي دنيايي درك ميشود.
براي تمام كساني كه ميخواهند الهي زندگي كنند، فاطمه عليهاالسلام دفاع از حريم ولايت را، زيباتر از هر كس به معرض نمايش گذارد. خطبه غَرايش در مسجد مدينه، گواه فصاحت و بلاغت بينظير آن حضرت است. مضامين عالي خطبه، اسلام راستين را معرفي ميكند و اهميت ولايت و امامت را روشن ميسازد. |
